DutchEnglishFrenchGerman

  1. Het doel van de maatregelen is gedurende het verloop van de lockdown meermaals zonder nadere toelichting aangepast en gewijzigd. In het advies van 15 maart 2020 wordt het in standhouden van goede zorg voor ernstig zieken en mensen uit de voor coronavirusinfecties kwetsbare groepen als doel genoemd. In de eerste toespraak van de minister-president is het geleidelijk bereiken van groepsimmuniteit als rechtvaardiging van de maatregelen gegeven.
  2. Op 6 april 2020 is een op drie pijlers gebaseerde transitiestrategie gepresenteerd. Bij deze doelen zijn geen concrete criteria gesteld:

    1.het vaststellen van een acceptabele belasting van de IC’s en ziekenhuiszorg over een langere periode;
    2.het optimaliseren van de herkenning van coronavirusinfecties, van contactopsporing en contactnotificatie;
    3.Bescherming van kwetsbare groepen in de samenleving.

  3. Opmerkelijk is dat het OMT het tweede punt opgenomen heeft in haar advies. Daarmee wordt het voortduren van de maatregelen afhankelijk gemaakt van het beschikbaar zijn van een geschikte app. Vervolgens komt OMT komt op 20 april 2020 met een vervolgadvies. Ook nu is het doel het voorkomen dat het virus zich verspreid onder kwetsbare personen teneinde overbelasting van het zorgsysteem af te wenden. De IC-bezetting dient rond 1 mei 2020 teruggebracht te zijn naar 700 bedden. Daarnaast moeten de schadelijke gevolgen van de maatregelen voor de bevolking en maatschappij zoveel mogelijk beperkt worden en moet er breed draagvlak onder de bevolking gehouden worden.
  4. Op basis van het advies van 4 mei 2020 stuurt de minister op 6 mei 2020 een brief aan de Kamer met een update over de stand van zaken. Volgens de minister zijn er sinds maart goede resultaten bereikt en nemen de nieuwe besmettingen en het aantal ziekenhuis- en IC-opnames af. Volgens de minister staan we pas aan het begin van de volgende fase in de bestrijding van de uitbraak waarin stapsgewijs naar de controlefase gewerkt wordt. Dit moet volgens de minister op een verantwoorde manier omdat de kans op een tweede uitbraak reëel is als er niet voorzichtig genoeg gehandeld wordt. Dit is volgens de minister een gezamenlijke zoektocht naar een verantwoord pad tot we beschikken over een goed werkend vaccin.
  5. In de controlefase wordt vastgehouden aan drie ankerpunten, namelijk zorgen dat de zorg het aankan, het beschermen van de kwetsbaren in de samenleving en nog meer zicht en inzicht krijgen in de verspreiding van het virus. Om in deze overgangsfase goed voorbereid te zijn op de volgende fase, “het nieuwe normaal”, zijn volgens de minister duidelijke kaders vanuit de overheid en goede afspraken met de samenleving nodig. Alleen dan is het volgens de minister mogelijk om de genomen maatregelen stap voor stap op te heffen, de samenleving perspectief te bieden en economische activiteiten zoveel mogelijk weer op te starten.
  6. Wat opvalt aan de gestelde doelen is dat het zo spoedig mogelijk opheffen van de vrijheidsbeperkingen geen prioriteit heeft. Er wordt gesproken over een transitiefase waarin de vrijheidsbeperkingen van kracht blijven. Wat verder opvalt is dat geen van de gestelde doelen direct gericht is op het voorkomen van sterfgevallen. Het voorkomen van overbelasting van de zorg impliceert dit wel, doch er zijn geen inschattingen over aantallen levens die gered kunnen worden met de inmiddels honderden miljarden kostende maatregelen. Het voorkomen van overbelasting van de zorg lijkt een doel op zichzelf geworden. Dit terwijl het bij griepepidemieën regelmatig voorkomt dat de zorg volledig overbelast raakt.
  7. Ook professor virologie Hendrik Streeck, directeur van het vooraanstaande Instituut voor Virologie en HIV-onderzoek van de Medische Faculteit Bonn vindt het opvallend dat de capaciteit in de gezondheidszorg ‘nu ineens leidend is. Bij andere infecties zijn zulke maatregelen nooit genomen’. In Duitsland wordt namelijk hetzelfde argument gebruikt om de vrijheidsbenemende maatregelen te rechtvaardigen terwijl op het hoogtepunt van de epidemie 10.000 IC-bedden ongebruikt waren (sic!). Zo is op de website van het RIVM het volgende over de griepgolf van 2017/2018 te lezen:

“Griep
In de winter van 2017/2018 duurde de griepepidemie 18 weken. Dat is langer dan het gemiddelde van de afgelopen 20 jaar (negen weken). In totaal zijn tussen oktober 2017 en mei 2018 ongeveer 900.000 mensen ziek geworden door het griepvirus. Naar schatting bezochten 340.000 mensen de huisarts met griepachtige klachten. Daarnaast waren ziekenhuizen tijdelijk overbelast door de vele patiënten die vanwege complicaties van griep (meestal longontsteking) moesten worden opgenomen; naar schatting ruim 16.000. Ook zijn er tijdens de epidemie 9.500 meer mensen overleden dan gebruikelijk is in het griepseizoen (oktober tot mei).”

  1. Over de influenzasterfte in 2017/2018 dient nog opgemerkt dat de oversterfte geen 9.500 doch 12.000 is. De eerstgenoemde oversterfte betreft de oversterfte in vergelijking met de jaarlijkse normale influenzaoversterfte van 2.500. De ziekenhuisopnames en sterfgevallen die met corona in verbinding gebracht worden, merendeels met complicaties als longontstekingen, liggen aanmerkelijk lager dan in de 15 weken durende COVID-19-epidemie (stand 25 mei 2020):
    Ziekenhuisopnames 11.492
    Overleden personen 5.830
  2. Volgens deze cijfers is de COVID-19-epidemie te classificeren als mild tot matig. Dit is af te leiden uit het Nationaal Veiligheidsprofiel 2016. Als ernstig wordt hier ingeschaald 40 tot 50.000 ziekenhuisopnames en 14.000 doden. De huidige epidemie valt binnen de reikwijdte van het geschetste basisscenario, waarin uitgegaan wordt van 18.000 ziekenhuisopnames en 7.000 sterfgevallen. In het nationale veiligheidsprofiel is de Spaanse Griep in 1918-1919 met 20.000 doden genoemd als voorbeeld van een pandemie. De geraamde kosten in het scenario van een ernstige epidemie zijn geschat op maximaal 5 miljard euro. Het begrotingstekort als gevolg van de huidige epidemie bedraagt volgens voorzichtige schattingen 92 miljard maar zullen naar verwachting hoger uitvallen. Dit staat los van de economische en maatschappelijke schade die nauwelijks te overzien is.

Productie 37: Nationaal Veiligheidsprofiel 2016

  1. De vooraanstaande epidemioloog Wolfgang Knut Wittkowski, hoofd van Biostatistics, Epidemiology, and Research Design, Center for Clinical & Translational Science, vraagt zich af of de ziekenhuizen tijdens de COVID-19-epidemie daadwerkelijk overbelast zijn geweest. Volgens hem zijn er mogelijk lokaal knelpunten geweest waaraan de media buitenproportioneel aandacht heeft besteed. Zelfs de ziekenhuizen in New York – de woonplaats van Wittkowski – zijn niet vol geweest. Dit terwijl in de media het beeld van een ramp naar buiten is gebracht. Er is in New York zelfs personeel naar huis gestuurd omdat er geen werk was. Dit is overigens in Duitsland ook het geval geweest, waar de ziekenhuizen maximaal 60% bezet zijn geweest. Voor corona is kenmerkend dat er een hoge piek is en het virus daarna verdwijnt. Dit is bij alle respiratory viruses het geval. De mensheid overleeft dit volgens Wittkowski al de laatste honderdduizend jaar.
  2. Het tegen elke kosten nastreven van het voorkomen van een (mogelijke) overbelasting van de zorg, is, afgezet tegen de te betalen prijs, een monstrueus streven met surrealistische trekken. Dit geldt eender voor de door het OMT en verschillende beleidsmakers gemaakte koppeling tussen de beschikbaarheid van een vaccinatie en een werkende tracking app voor de gehele bevolking en het beëindigen van de maatregelen. Deze twee voorwaarden doen vermoeden dat het gevoerde beleid niet het resultaat is van eigen afwegingen doch dat een door de WHO-leidraad nauwgezet afgevinkt wordt. De gestelde doelen en formuleringen in de adviezen van het OMT komen namelijk overeen met het scenario dat aanbevolen wordt in de op 24 april 2020 uitgebrachte leidraad voor de transitiefase “Strengthening and adjusting public health measures throuhout the COVID-19 transition phases. Hierin is volgende te lezen (p. 6):

“Managing the transition phase effectively will depend on finding the best equilibrium between modulating restrictive large-scale public health interventions, such as identifying, isolation, testing and caring for all cases, and tracing and quarantining all contacts together with personal protective measures (hand hygiene and respitory etiquette) and individual physical distancing (> 1 meter distance). (…)

Measures must be eased in an incremental, step-wise manner leaving sufficient time (around 2 weeks) to elapse for the true impact of the easing becomes visible. The time interval between relaxation of two measures depends largely on the quality of the surveillance system and capacity to measure the effect.

Transition is likely to be a bidirectional process and countries must be ready to constantly monitor, adjust, move forward and quickly reverse processes depending on the disease transmission patterns and how they change as a result of the shifts in restrictive measures as well the manner in which people react to the easing of the restrictions. It is extremely important to emphasize that in practice, risk will depend very much on people’s interaction, behavior and cultural or living arrangements.

Due consideration should be given to progressive easing. When deciding which measures should be reversed first, modelling suggests that lower risk activities could include use of public spaces and people allowed of their home but still keeping distance (>1 meter distance) while higher risk activities could include opening restaurants, schools, non-essential retail and some small gatherings.

Until a vaccine is made available, individual physical distancing (e.g. >1 meter distance), hand hygiene measures must continue to play an important role, even as large-scale restrictive measures are adjusted.”

Productie 38: “Strengthening and adjusting public health measures throughout the COVID-
19 transition fase” 

  1. De geformuleerde doelen en het door het OMT geadviseerde stappenplan, inclusief de gebruikte formuleringen, stemmen zowel qua inhoud als taalgebruik integraal overeen, met de door de WHO geschetste transitiestrategie. Hierin is ook beschreven dat de maatregelen dienen voort te duren totdat voor de gehele bevolking een vaccin beschikbaar is. De overheid dient de burger voortdurend aan te spreken dat bij “slecht gedrag” hernieuwde sluitingen van de samenleving dreigen. Dit is het “nieuwe normaal” waarover zowel de beleidsmakers als de media aanhoudend over berichten.
  2. Het voorkomen van knelpunten in de zorg als hoofddoel voor een continuering van de vrijheidsbeperkingen en andere fundamentele grondrechten is in het licht van het EVRM op zichzelf niet strikt noodzakelijk om een noodsituatie te beheersen en daarmee onrechtmatig tegenover een burger die het recht heeft een leven te leiden zonder onnodige inmenging van de overheid. De eerder gestelde doelen van minder dan 700 IC-bedden zijn overigens ruimschoots gehaald en het geschetste armageddon is uitgebleven. De eerder geprojecteerde 1.900 benodigde IC-bedden halverwege de maand mei bleken achteraf niet nodig. Op dit moment (25 mei 2020) zijn minder dan 200 IC-bedden bezet door patiënten met COVID-19. Desondanks wordt geen daadwerkelijk perspectief geboden op het opheffen van de uitzonderingstoestand.
  3. De inspanningen van de beleidsmakers om deze situatie in stand te houden tot de beschikbaarheid van een vaccin en een surveillance-app voor de hele bevolking, is grotesk en ontbeert elke democratische legitimatie. Daarbij zijn grote vraagtekens te stellen bij de huidige obsessie voor het ontwikkelen van een vaccin. Temeer daar de ervaringen uit het verleden tot voorzichtigheid manen. Zo heeft de WHO op 25 april 2009 de Mexicaanse Griep tot pandemie uitgeroepen. Een wereldwijde panieksituatie die een frappante overeenkomst heeft met de COVID-19-situatie, was het gevolg. Door de Nederlandse overheid zijn in allerijl voor 144 miljoen euro 20 miljoen stuks van een vaccin aangeschaft dat zonder gedegen testperiode ontwikkeld werd. Europawijd is voor miljarden aan dit vaccin uitgegeven. Deze zijn uiteindelijk ongebruikt vernietigd omdat het vaccin gevaarlijker was dan het virus zelf. In Nederland zijn uiteindelijk als gevolg van de Mexicaanse griep 25 doden gevallen.
  4. Wittkowski is zelf een groot voorstander van vaccinateren mits het noodzakelijk en effectief is. In het geval van COVID-19 is een vaccinatie overbodig. Wittkowski vraagt zich openlijk af ‘waarom overheden zich inlaten met deskundigen die niets weten van virologie’. Wittkowski stelt dat elk wetenschappelijk bewijs ontbreekt dat een vaccin kan bijdragen aan de bestrijding van COVID-19. ‘Het is zelfs volkomen absurd om in te zetten op een vaccin’, aldus Wittkowski. Professor epidemiologie en volksgezondheid aan de Stanford Universiteit John Loannidis meent dat het onwaarschijnlijk is dat er na het doorstaan van COVID-19 geen immuniteit zou ontstaan. ‘Het virus is vergelijkbaar met het influenzavirus. Een herhaalde infectie is pas mogelijk nadat het virus gemuteerd is. Dat kan twee jaar duren. Het normale leven moet zo snel mogelijk weer opgepakt worden’, aldus Loannidis. Vaccins behoren volgens hem tot de grootste successen van de wetenschap maar dat betekent niet dat ook dit vaccin een succes wordt. Eerdere pogingen om coronavaccins te ontwikkelen zijn in ieder geval niet geslaagd en hebben voor veel problemen gezorgd door overreacties van het lichaam met soms de dood tot gevolg. Ioannidis. “Door 18 maanden te gaan wachten vernietigen wij onszelf. Er is een decennium nodig om te bepalen of een vaccin daadwerkelijk veilig is’.

    https://www.who.int/mediacentre/news/statements/2009/h1n1_20090425/en/
    https://www.who.int/mediacentre/news/statements/2009/h1n1_20090429/en/ https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/artikel/3073921/mexicaanse-griep-kostte-onnodig-144-miljoen Interview KenFM, 29 april 2020

  5. Alvorens de genomen maatregelen nader te beschouwen, zal eerst ingegaan worden op de huidige status van de epidemie. Als er immers geen sprake is van een pandemie, kan er vanzelfsprekend bij voorbaat geen rechtvaardiging bestaan voor welke vrijheidsbeperkende maatregel dan ook.

Pandemie is voorbij

  1. Het doel van de maatregelen is in de eerste plaats om te voorkomen dat de zorg en met name de IC-capaciteit overbelast raakt. De maatregelen kunnen alleen zinvol zijn als de oorzaak die voor overbelasting kan zorgen nog aanwezig is. Bij afwezigheid van het probleem is het nagestreefde doel in beginsel al ongerechtvaardigd. Uit de officiële cijfers blijkt dat de epidemie bij aanvang van de maatregelen op 16 maart 2020 al over het hoogtepunt heen was.
  2. Het verloop van de epidemie is identiek aan elke andere jaarlijks terugkerende virusinfectie. Professor dr. Stefan Homburg directeur van het Instituut voor overheidsfinanciën van de Leibniz Universiteit Hannover komt op basis van de officiële cijfers tot de conclusie dat de genomen maatregelen volkomen zinloos zijn en geen invloed gehad hebben op het verloop van de epidemie. In landen waar geen lockdown is geweest, is de curve identiek verlopen. Dit geldt zowel voor Zweden als voor Zuid-Korea. Op 23 maart 2020 was de epidemie in Duitsland al voorbij. Homburg noemt de pandemie ‘een leugen’. Uit de gegevens van het RKI is af te leiden dat het hoogtepunt van de epidemie op 21 maart 2020 lag. Sinds deze datum ligt de reproductiefactor R0 onder de 1. De dynamiek die de officiële cijfers daarna laten zien, is louter te verklaren door een gewijzigd testbeleid. De situatie in Nederland met betrekking tot het verloop is overigens niet anders. In de adviezen van het OMT wordt bevestigd dat het reproductiegetal R0 sinds 16 maart 2020 onder de 1 is.

Productie 39: Homburg: „Statistik widerspricht Lockdown“, Panorama 27 april 2020

  1. Ook Wittkowski ondersteunt deze opvatting. Volgens hem is de epidemie voorbij. Overal dalen de cijfers. Er zijn geen aanwijzingen dat de gevolgen erger zijn dan van de gangbare griepgolf. Toen de maatregelen genomen werden was het ergste al voorbij. Het sluiten van de economie is volgens hem ‘waanzin’. Ioannidis sluit zich eveneens aan bij deze zienswijze. Homburg wijst er nog op dat in Duitsland de lockdown door de beleidsmakers gerechtvaardigd is met het vooruitzicht van vermoedelijk 1,2 miljoen doden. Dit armageddon heeft los van de maatregelen niet plaatsgevonden. De Bondsregering moet op basis van deze cijfers al in maart 2020 geweten hebben dat het gevaar sterk overdreven werd. Deze vraag kan later onderwerp zijn van een parlementaire enquête of een strafrechtelijk onderzoek. Voor deze dagvaarding is dit feit echter van belang om vast te stellen dat thans geen enkele rechtvaardiging bestaat voor het opleggen van maatregelen.
  2. Het argument dat de maatregelen noodzakelijk zijn omdat er mogelijk een tweede golf van infecties komt, is evenmin steekhoudend. Volgens Wittkowski komt een tweede golf zelden voor. Het enige voorbeeld dat hij kent is de Spaanse Griep. Daarbij is de tweede golf meestal milder dan de eerste. ‘Het ergste wat kan gebeuren is een milde tweede golf. Er gebeurt niets schokkends’, aldus Wittkowski.
  3. De conclusie is dat de door het OMT en beleidsmakers gestelde doelen geen grond bieden voor een voortduren van de uitzonderingstoestand en daarmee onrechtmatig is.

„Es ist eine Lüge“ Punkt PRERADOVIC mit Prof Dr Stefan Homburg 28 april 2020: https://www.youtube.com/watch?v=y-6Wlsm2Cso
Wolfgang Knut Wittkowski, Head, Biostatistics, Epidemiology, and Research Design, Center for Clinical & Translational Science, 29 april 2020: KenFM
Dr. Ioannidis on Results of Coronavirus Studies 30 april 2020, https://www.youtube.com/watch?v=T-saAuXaPok
Standpunkte: Dirk Ginzel, Bundesregierung wusste schon im März, dass Gefahr übertrieben dargestellt wird, KENFM, 7 mei 2020

Terug naar index

Meld je aan voor de nieuwsbrief