DutchEnglishFrenchGerman

Des te langer de lockdowns, des te meer covid-doden?

Paul Frijters

Een van de zaken die ik met mijn twee co-auteurs bespreek in het boekje ‘The Great Covid Panic’ dat mid-September uitkomt is het totale falen van lockdowns op alle vlakken, inclusief waar ze zogenaamd voor bedoeld waren, namelijk het voorkomen van covid-doden. Hieronder bespreek ik wat duidelijk werd toen we keken naar lockdowns en covid-doden in Europa.

Laten we de Europese landen die minimaal 1 miljoen inwoners hebben opdelen in drie groepen: landen met sterke beperkingen op bewegingsvrijheid in 2020, landen met minimale restricties in 2020, en die ertussenin. De grafiek hieronder geeft je de crux: landen met meer restricties hebben meer covid doden, zowel in 2020 zelf als in 2021. Om de bredere implicaties te bezien moeten we het wat uitgebreider hebben over waar deze data vandaan komt.

De data voor de restricties komt van de Oxford Blavatnik Stringency Index. Dit is een club academici in Oxford die al erg snel in deze saga de restricties in alle landen ging bijhouden voor iedere dag sinds 1 januari 2020. Die index is gebaseerd op negen maatregelen van regeringen: school sluitingen, werkplaats sluitingen, afgelasting van publieke evenementen, restricties op bijeenkomsten, afgelasting van publiek transport, restricties op interne reizen, restricties op internationaal reizen, en of er een covid-georiënteerde publieke gezondheidscampagne is. De laagste waarde mogelijk is 0 en de hoogste is 100. We noemen een waarde van boven de 70 een lockdown. Volgens die definitie zat het VK in 2020 vier maanden in lockdown, Noorwegen een maand, en Nederland drie maanden.

 

Om het simpel te houden neem ik ook de dagelijkse geclaimde covid-doden zoals die Oxford club ze van regeringen zelf heeft overgenomen. Natuurlijk mankeert daar enorm veel aan, maar toch is het handig om te zien wat we krijgen als we de statistieken van landen zelf nemen.

We definiëren een land als een lockdownland als ze zeker 60 dagen in 2020 een lockdown hadden. Dit is 92% van de Europese bevolking en nagenoeg alle grote landen. De minimalistische landen zijn de landen die gemiddeld onder de 40 zaten voor heel 2020. Dat zijn alleen Estland en Wit-Rusland. De pragmatische landen ertussenin zijn dan alle Scandinavische landen, Bulgarije, Servië, Zwitserland, en Litouwen.

Belangrijk op te merken is dan de andere Scandinavische landen nagenoeg dezelfde gemiddelde restricties hadden als Zweden. Denemarken heeft bijvoorbeeld een gemiddelde restrictive van 51 tegen 54 voor Zweden. Dus de bakerpraatjes die je wel eens hoort dat Denemarken of Finland bij een heel andere groep landen dan Zweden hoort is gewoon onzin. Dat hele gebied heeft de coronagekte weten te ontspringen.

Het totaal aantal coronadoden per miljoen inwoners is dan eind juli 2021 bijna 1450 voor de lockdownlanden, 1125 voor de pragmatici, en 435 voor de minimalisten.

Uit deze data en de grafiek kun je een hele hoop opmaken:

  1. Lockdowns in Europa voorkomen helemaal geen covid-doden. De data van landen zelf doen juist het tegenovergestelde vermoeden, namelijk dat ze meer doden veroorzaken zowel in 2020 als in 2021 (‘out of sample’). Op zijn minst is duidelijk dat niet meedoen met de lockdowns helemaal niet leidt tot een enorme golf doden, zoals continue beweerd is door OMT, RIVM, etc. Daaraan alleen al kun je opmaken dat een hele lag politici en regeringsadviseurs dag na dago ns voorgelogen heeft met zotte modellen en wat al dies niet meer. Sterker nog, did was al mid 2020 duidelijk.
  2. De lockdownlanden hebben minder vlakke curves in de lente van 2020 dan de andere landen.
  3. Covid-doden zijn enorm seizoensgebonden, met nauwelijks gevallen in de zomer. Dit was niet duidelijk in 2020 toen velen (ook ik) vermoedde dat het al voorbij was. Nu weten we dat andere varianten en ander weer tot nieuwe winter pieken konden leiden.
  4. De covid-doden getallen voor de zomer van 2021 voor de lockdownlanden zien er heel verdacht uit: in deze landen zien we helemaal geen oversterfte meer[1], zijn de ouderen gevaccineerd, en zien we toch dat ze veel covid-doden claimen. En dat terwijl in de pragmatische landen we gewoon hetzelfde zien als in de zomer van 2020, namelijk nagenoeg geen covid-doden. Het zware vermoeden is dus dat de autoriteiten in lockdownlanden de zaak aan het flessen zijn, ofwel via vals-positieve testen ofwel door allerlei mensen die aan iets anders overlijden maar ook een minimale covid-infectie hebben te tellen als covid-doden.
  5. In alle regio’s van Europa kun je een land vinden om naartoe te gaan voor wat individuele vrijheid. In Noordoost-Europa kun je kiezen tussen Litouwen en Estland. In Midden-Europa kun je naar Bulgarije of Servië. In het Westen kun je naar Denemarken en in het zuiden kun je naar Zwitserland toe voor de vrijheid. Wanneer hebben we dat vaker gehoord!?

 

Wat basisgetallen aangaande restricties en covid-doden laten dus zien dat vrijheid samengaat met minder geclaimde covid-doden en meer waarheid. Liefde en waarheid en gezondheid ineen dus!

 

Paul Frijters is emeritus professor welzijnseconomie aan de London School of Economics 

 

Meld je aan voor de nieuwsbrief