DutchEnglishFrenchGerman

Hoe een ram getest wordt op liefde en geduld

Soms vind ik het veelgevraagd, liefde en geduld.

Mijn sterrenbeeld is ram en misschien is het daardoor dat ik soms gewoon het liefst met een tank even orde op zaken wil stellen, zoals daarnet.

Wat is het geval: Mijn lieve oude vader, een bejaarde psychiatrische patiënt, heeft de afgelopen drie maanden opgesloten gezeten in zijn instelling.

Vanaf het moment dat hij dit in de gaten had, is hij in een angstpsychose geraakt. Pillen, injecties, haldol, het mocht allemaal niet baten: wekenlang heeft hij gevochten met demonen en met doodsangst. Ik mocht hem alleen zien via zijn slaapkamerraam of in een partytent met een flap ertussen en ik kan je niet vertellen hoe pijnlijk dat was. Zien dat je vader angstig aan het hallucineren is en er niet bij mogen om hem te troosten of gerust te stellen… Gekmakend.

Hij kwam er gelukkig weer doorheen, maar terwijl de rest van Nederland beetje bij beetje vrijheid terugkreeg, bleef zijn wereld op slot zitten.

Zolang het met hem nog te slecht ging om te doen wat we altijd deden – samen eropuit om ergens lekker te eten en te drinken – kon ik het al bijna niet verdragen dat hij opgesloten zat.

Maar toen hij begon op te knappen en nog stééds geen vrijheid terugkreeg, toen was mijn woede niet meer te beteugelen. De ram in mij wilde het liefst de boel platrammen.

Gelukkig kreeg ik tips van een goede, rustige advocaat. Die kwamen neer op: laat zien dat je kennis hebt van de feiten (opsluiten mag niet), dat je overleg hebt gehad met mij, dat je verantwoordelijk met je vader om zult gaan, dan kunnen ze geen nee blijven zeggen.

Het lukte.

Mijn vader kwam voor het eerst in drie maanden weer bij me thuis en de tranen springen nog in mijn ogen als ik denk aan zijn blije gezicht.

We zongen, we lachten, we bestelden zijn lievelingsmaaltje en dronken na afloop koffie in mijn tuin. Een geweldige avond, die hem overduidelijk goed deed.

En wat denk je? Een paar dagen later krijg ik telefoon: de verzorgers van mijn vader hebben geklaagd over hoe ik met mijn vader omga: ik had hem de auto in geholpen en zijn hand vastgepakt. Dus ik had geen afstand gehouden…

Terug is de ram die met haar tank naar binnen wil walsen om eens even goed te zeggen waar het op staat.

En het kost me moeite, maar ik slaag erin om rustig te zeggen dat ik drie maanden via Skype heb kunnen zien hoe zij wel bij mijn vader mochten zijn terwijl ik dat niet mocht. Dat zij geen afstand hielden, waar ik blíj om was. Dat zij geen handschoenen en maskers droegen, waar ik blíj om was. Dat zij hun arm om hem heen sloegen, waar ik blíj om was. Want dat dit betekende dat er in elk geval menselijkheid en normaliteit in het leven van mijn vader was tijdens deze voor hem afschuwelijke periode.

En dat ik evenmin een gevaar ben voor mijn vader als zij, als ik lief voor mijn vader ben, als ik hem help om in te stappen, als ik hem aanraak.

Ze gaan dit bespreken in het teamoverleg en we hangen op.

Ik tril, na dit telefoontje. Ik probeer te blijven zien dat ze bang gemaakt zijn, dat ze in een kramp zitten, dat ‘regels volgen’ hen houvast geeft in deze tijd. En als ik kwaad was geworden, had dat hun kramp niet minder gemaakt.

De ram in mij is tot meer in staat dan ik dacht…

Kom op 21 juni 2020 tussen 13 en 17 uur naar het Malieveld in Den Haag voor het vreedzame protest: SAMEN TERUG NAAR NORMAAL

En teken de petitie tegen de spoedwet!

www.samenterugnaarnormaal.nl

www.viruswaanzin.nl

www.smartexit.nu

 

 

Trea van Vliet

Meld je aan voor de nieuwsbrief