DutchEnglishFrenchGerman

Waar sta jij nu?

Door Willem Engel

 

Veel mensen zijn in rep en roer. De coronapas komt eraan!
We worden overspoeld met hulpvragen, wat aangeeft dat het leeft in de maatschappij en dat het nu dichtbij komt.

 

Tijd voor reflectie

Zonder het er in te willen wrijven heb ik een vragenlijst voor wie wil reflecteren:

  1. Wat heb je de afgelopen tijd gedaan om je positie te verbeteren?
    Dan bedoel ik vooral op welke manier is je autonomie toegenomen? Op het gebied van contracten, financiën, arbeid, wonen, gezondheid, zelfbeschikking. Zelfliefde?
  2. Wat heb je constructief gedaan aan verzet?
  3. Wat heb je constructief gedaan aan de parallelle maatschappij en vrije samenleving?
  4. Wat heb je gedaan voor jezelf?
  5. Welke initiatieven heb je gesteund? Bij welke groepen heb je je aangesloten?
  6. Heb je aangiftes gedaan? Brieven gestuurd?
  7. Heb je je ingelezen? Snap je je rechtspositie
  8. Is er voor jou een grens? Een streep in het zand?

Ik stel deze vragen omdat verzet niet alleen een kwestie van strijden is. Je kan je hele leven lang strijden en nergens komen. Het gaat in de strijd vooral om hoe je strijdt en waarvoor je strijdt. Het is niet genoeg om de beuk erin te gooien. Gebruik je hoofd (hoe je strijdt) en je hart (waarvoor je strijdt).

 

De nabije toekomst

Mijn verwachting is dat ergens in oktober, als het griepseizoen start, de lockdowns er op een bepaalde manier weer aan komen. Dit zeg ik niet om je bang te maken, maar om je de tijd te geven om alsnog te doen wat je misschien al eerder had kunnen doen: zorg voor jezelf, houd van je familie, vorm gemeenschappen, koppel deze gemeenschappen.

Weerbaarheid zit niet alleen in kracht. Het zit juist in veerkracht, in incasseringsvermogen, in herstel en in timing. Deze strijd is nog lang niet voorbij. Wij zullen doorgaan met acties, rechtszaken, informatiecampagnes en autonomietrainingen. Je bent meer dan welkom om je aan te sluiten. Er zijn inmiddels honderden initiatieven, zoek degene die bij je past of start zelf een gemeenschap.


Balans

Deze tijd doet mij denken aan het verhaal van de krekel en de mier. Beide aspecten zijn nodig. Als je alleen met de toekomst bezig bent, verwaarloos je jezelf. Als je alleen in het hier en nu bent bereik je weinig. Het gaat om de balans. Denk vooral aan hoe jij wilt dat de wereld er uit ziet. Dát is het doel. De “vijand” is geen vijand, de vijand is een hindernis, een obstakel, een uitdaging waar je mee om moet gaan om je doel te bereiken.
De vragen die ik het meeste hoor zijn: “Mag dit wel?” Of: “Dit kan toch niet?” Of: “Help, moet ik op mijn werk geprikt worden?”
Het antwoord is simpel: neen. Maar dit weet je al.

 

Autonomie

De vraag hieronder gaat over jezelf:
Durf ik op te staan om voor mijzelf te vechten, voor mijn kinderen, voor mijn familie, voor mijn gemeenschap, voor mijn land, voor de mensheid?

De spreuk die mij het meeste inspireert is er een van Marianne Williamson:
“Het is niet het kwaad dat wij in onszelf vrezen, het is de grootsheid van wat wij kunnen zijn.”

Die elementaire faalangst die ieder mens in meer of mindere mate heeft, verlamt, onderwerpt en zorgt ervoor dat je wacht tot het voorbij is.
Wees groots! Wat heb je nog te verliezen? Dit is het moment waarop je tot volle bloei kan komen. 

Wij zijn in de huidige maatschappij in een soort permanente pubertijd gehouden: een grote mond, maar uiteindelijk afhankelijk van de ouder/overheid.
Autonomie is echte volwassenheid. Het nee zeggen en de consequenties aanvaarden en vooral het ja zeggen en je richten op je idealen, jouw leven en daarmee het leven van de mensen om je heen vormgeven volgens en met jouw idealen.

Ieder mens heeft een scheppende kracht, durf te dromen, durf te spreken, durf te doen. Wees trouw aan jezelf.

 

Meld je aan voor de nieuwsbrief